Strona głównaRecenzjaJohannes Anyuru - Utoną we łzach swoich matek

Johannes Anyuru – Utoną we łzach swoich matek

Książkę tę rekomenduje się jako literackie wydarzenie 2017 r. w Szwecji. Sięgnąłem po nią jednak nie z tego powodu, ale ponieważ doczytałem się, że opowiada o przyszłości Szwecji, która stała się państwem totalitarnym, rządzonym przez fanatyków. Przyszła mi do głowy myśl, że być może jest to kolejna jaskółka odnowy, przebudzenia po głośnej wypowiedzi Norweżki Hege Storhaug, autorki książki „Islam. Jedenasta plaga”. Autorka zachęcała Europejczyków, by przyjeżdżali do Polski, bo tu nie ma islamskich fanatyków. Z tą myślą sięgnąłem po powieść Anyuru.
Autor opowiada historię dziewczyny, która wraz z dwoma fanatykami bierze udział w terrorystycznym zamachu w księgarni w Göteborgu. Jej rolą jest filmować wydarzenia, ale równocześnie jest osobą z przyszłości, która uświadamia sobie, jak potoczą się wypadki, jeśli ten zamach zostanie do końca przeprowadzony. Tu dochodzimy do sedna powieści. Otóż w Szwecji mają dojść do głosu – uwaga będzie niepoprawnie politycznie – biali ludzie, którzy wystąpią w obronie szwedzkich wartości, zgromadzą się w bractwa, a tych, którzy nie będą chcieli podpisać deklaracji lojalności wobec państwa, będą pakować do czegoś na kształt obozów koncentracyjnych, a tam poddawać niehumanitarnym praktykom.
Warto dodać, że książka napisana jest z talentem, autor umiejętnie gra na uczuciach czytelnika, pięknie konstruuje akcję z ułamków zdarzeń przeszłych i aktualnych. Generalnie to bardzo zmyślnie napisane dzieło kłamliwe do bólu. Literatura ma być lustrem rzeczywistości, ale nie powinna być dziełem propagandowym. Pisarz ma obowiązek iść pod wiatr, ma ostrzegać przed przyszłością i Anyuru pozornie to czyni. Tylko czy naprawdę ktoś przyglądający się kierunkowi, w którym zmierza zachodnia Europa oraz Szwecja, może realnie przewidywać, że zwycięzcami nie będą wyznawcy Allaha?
Chciałbym jeszcze zwrócić Państwa uwagę na doskonałe przekazy podprogowe, którymi raczy nas autor. Po pierwsze pojawiają się tam zdania o tym, że biali ludzie „co robili nam, robili wcześniej Żydom, Ormianom, Bośniakom” – jednym słowem zawsze byli faszystami, mordującymi i torturującymi innych. Po drugie arcyciekawy jest przekaz o źródłach nienawiści: „Jeśli nienawiść w stosunku do nas [muzułmańskich imigrantów] wynika wyłącznie z tego, co robimy lub czego nie robimy, a nie rodzi się z tych, którzy nad nienawidzą, to oczyszczasz, usprawiedliwiasz ich, bo mówisz, że ich nienawiść zrodziła się wskutek ataku”. Czują Państwo tę manipulację? Jeśli rodzi się w nas nienawiść do terrorystów, to sami jesteśmy jej źródłem, ergo jesteśmy winni. Wreszcie trzecia sprawa, na którą chciałbym zwrócić uwagę. Jak pisałem, w szwedzkim państwie przyszłości ludzie są zmuszani do podpisania aktu lojalności wobec państwa. Należy zadać więc pytanie, cóż takiego strasznego jest w podpisaniu takiego aktu? Europejczyk rozumie, że jeśli chce korzystać z opieki opartego na umowie społecznej państwa, powinien być tego państwa, a zarazem społeczeństwa lojalnym członkiem. A tego właśnie imigranci sobie nie życzą. Poważają wartość, jaką jest tradycja i przywiązanie do symboli przeszłości własnego narodu. „Kim właściwie był pierwszy Szwed, który postanowił, że pozostali byli Szwedami?” – to retoryczne i demagogiczne zarazem pytanie zostanie mi w głowie jako symbol całej tej książki, która w pełni spełnia oczekiwania tej części czytelników, którzy myślą o imigrantach jako o czynniku ubogacającym Europę.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
Okładka książki

Stanisław Syrewicz: Niezwykła biografia

Właśnie ukazuje się fascynująca biografia, a właściwie wywiad rzeka, jakiego Stanisław Syrewicz udzielił Jackowi Pałasińskiemu. Opowiedział o swoim absolutnie niezwykłym życiu, w którym dzięki...

Nobel dla pięknoduchów

Literacka nagroda Nobla przypadła w tym roku francuskiej pisarce Annie Ernaux. W uzasadnieniu czytamy, że uhonorowano ją za „za odwagę i chirurgiczną precyzję, z jaką...

PRODUCENCI – ANTOINE BELLO

Ostatnio często się słyszy – „ słowo jest tanie, bez wartości”, papier przyjmie wszystko. I jest w tym sporo racji, ale dziś głównie przekaz...

STARZY LUDZIE NIE ISTNIEJĄ – MAŁGORZATA WĘGLARZ

„Żyjemy w świecie, gdzie wszystko musi dziać się szybko, pędzimy byle dalej, byle lepiej. W naszym świecie starzy ludzie nie istnieją." - cytat z...

Jak smakuje trucizna? Zapytajcie Neil Bradbury

Podtytuł tej książki brzmi: „11 najbardziej śmiertelnych trucizn i historie morderców, którzy ich użyli”. Autor jest profesorem fizjologii i biofizyki. Ma zdecydowanie niekonwencjonalną metodę na szerzenie wiedzy,...

„Czarodziej” Colma Tóibína – opowieść o Tomaszu Mannie

Irlandzki pisarz lubi zajmować się literacko pisarzami, którzy mieli skłonności homoerotyczne i – z uwagi na wymogi czasów, w których przyszło im żyć – ukrywali je. Tak powstała książka...

Literacki roman(s) z Piotrem C.

„Miłość mojego życia poznałem w styczniu. Coś takiego musiało skończyć się nieszczęściem” – tak zaczyna się najnowsza powieść tajemniczego Piotra C., mieszkańca warszawskiej Ochoty....

„One Piece” to najobszerniejsza manga świata. Pewien artysta nietuzinkowo to wykorzystał

Artysta Ilan Manouach sięgnął po „One Piece", najdłużej wydawaną i najobszerniejszą mangę w historii, aby uczynić z niej bohatera swojego nowego projektu. Tym samym...
0
Would love your thoughts, please comment.x