Strona głównaRecenzjaJohannes Anyuru - Utoną we łzach swoich matek

Johannes Anyuru – Utoną we łzach swoich matek

Książkę tę rekomenduje się jako literackie wydarzenie 2017 r. w Szwecji. Sięgnąłem po nią jednak nie z tego powodu, ale ponieważ doczytałem się, że opowiada o przyszłości Szwecji, która stała się państwem totalitarnym, rządzonym przez fanatyków. Przyszła mi do głowy myśl, że być może jest to kolejna jaskółka odnowy, przebudzenia po głośnej wypowiedzi Norweżki Hege Storhaug, autorki książki „Islam. Jedenasta plaga”. Autorka zachęcała Europejczyków, by przyjeżdżali do Polski, bo tu nie ma islamskich fanatyków. Z tą myślą sięgnąłem po powieść Anyuru.
Autor opowiada historię dziewczyny, która wraz z dwoma fanatykami bierze udział w terrorystycznym zamachu w księgarni w Göteborgu. Jej rolą jest filmować wydarzenia, ale równocześnie jest osobą z przyszłości, która uświadamia sobie, jak potoczą się wypadki, jeśli ten zamach zostanie do końca przeprowadzony. Tu dochodzimy do sedna powieści. Otóż w Szwecji mają dojść do głosu – uwaga będzie niepoprawnie politycznie – biali ludzie, którzy wystąpią w obronie szwedzkich wartości, zgromadzą się w bractwa, a tych, którzy nie będą chcieli podpisać deklaracji lojalności wobec państwa, będą pakować do czegoś na kształt obozów koncentracyjnych, a tam poddawać niehumanitarnym praktykom.
Warto dodać, że książka napisana jest z talentem, autor umiejętnie gra na uczuciach czytelnika, pięknie konstruuje akcję z ułamków zdarzeń przeszłych i aktualnych. Generalnie to bardzo zmyślnie napisane dzieło kłamliwe do bólu. Literatura ma być lustrem rzeczywistości, ale nie powinna być dziełem propagandowym. Pisarz ma obowiązek iść pod wiatr, ma ostrzegać przed przyszłością i Anyuru pozornie to czyni. Tylko czy naprawdę ktoś przyglądający się kierunkowi, w którym zmierza zachodnia Europa oraz Szwecja, może realnie przewidywać, że zwycięzcami nie będą wyznawcy Allaha?
Chciałbym jeszcze zwrócić Państwa uwagę na doskonałe przekazy podprogowe, którymi raczy nas autor. Po pierwsze pojawiają się tam zdania o tym, że biali ludzie „co robili nam, robili wcześniej Żydom, Ormianom, Bośniakom” – jednym słowem zawsze byli faszystami, mordującymi i torturującymi innych. Po drugie arcyciekawy jest przekaz o źródłach nienawiści: „Jeśli nienawiść w stosunku do nas [muzułmańskich imigrantów] wynika wyłącznie z tego, co robimy lub czego nie robimy, a nie rodzi się z tych, którzy nad nienawidzą, to oczyszczasz, usprawiedliwiasz ich, bo mówisz, że ich nienawiść zrodziła się wskutek ataku”. Czują Państwo tę manipulację? Jeśli rodzi się w nas nienawiść do terrorystów, to sami jesteśmy jej źródłem, ergo jesteśmy winni. Wreszcie trzecia sprawa, na którą chciałbym zwrócić uwagę. Jak pisałem, w szwedzkim państwie przyszłości ludzie są zmuszani do podpisania aktu lojalności wobec państwa. Należy zadać więc pytanie, cóż takiego strasznego jest w podpisaniu takiego aktu? Europejczyk rozumie, że jeśli chce korzystać z opieki opartego na umowie społecznej państwa, powinien być tego państwa, a zarazem społeczeństwa lojalnym członkiem. A tego właśnie imigranci sobie nie życzą. Poważają wartość, jaką jest tradycja i przywiązanie do symboli przeszłości własnego narodu. „Kim właściwie był pierwszy Szwed, który postanowił, że pozostali byli Szwedami?” – to retoryczne i demagogiczne zarazem pytanie zostanie mi w głowie jako symbol całej tej książki, która w pełni spełnia oczekiwania tej części czytelników, którzy myślą o imigrantach jako o czynniku ubogacającym Europę.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
Rozmowa z Joanną Łopusińską o powieści "Zero"

Joanna Łopusińska: ZERO, czyli thriller w świecie naukowców

Rozmowa z Joanną Łopusińską o książce "ZERO"
Michał Rzecznik opowiada o Bohdanie Butence

MICHAŁ RZECZNIK: Bohdan Butenko mówił, że książka jest jak sweter

Wydane właśnie rysunki Gapiszona Bohdana Butenki są pretekstem do rozmowy o mistrzu ilustracji z Michałem Rzecznikiem
Grzegorz Kapla, Krwawa Toskania

Grzegorz Kapla: Krwawa Toskania

Grzegorz Kapla, Krwawa Toskania
Nowy tom z serii o Virionie Andrzeja Ziemiańskiego

Andrzej Ziemiański: Virion. Legenda miecza. Krew

Nowy tom z serii o Virionie Andrzeja Ziemiańskiego
Andrzej Ziemiański na Warszawskich Targach Fantastyki

Andrzej Ziemiański: Wszystko napisałem na trzeźwo. Prawie wszystko…

Andrzej Ziemiański na Warszawskich Targach Fantastyki
Katarzyna Kowalewska w studiu Fanbook.tv

Katarzyna Kowalewska: „Zawód spadkobierca” to moja ulubiona książka

Katarzyna Kowalewska: „Zawód spadkobierca” to moja ulubiona książka Katarzyna Kowalewska do pisania książek podeszła na poważnie, bo zaczęła od nauki, jak to robić, na kursie...
Tadeusz Zysk i Marta Mrozińska w studiu Fanbook.tv

Tadeusz Zysk i Marta Mrozińska: Warto czytać fantasy

Tadeusz Zysk i Marta Mrozińska w studiu Fanbook.tv
Antymaterii obawiam się mniej niż Internetu

LEM: W strachu przed antymaterią

Antymaterii obawiam się mniej niż Internetu - cytat z książki "Strach przed antymaterią" S. Lema
0
Would love your thoughts, please comment.x