Strona główna Wywiad Robię wiele, by utrudnić samej sobie życie

Robię wiele, by utrudnić samej sobie życie

Którą powieść lubi najbardziej, czy przez zdania wtrącone może płakać oraz jak utrudnia sobie życie, opowiada Louise Candlish, brytyjska autorka uhonorowana za powieść  „Na progu zła” nagrodą British Book Awards.

Czy historia z książki Na progu zła zdarzyła się którejś z Pani znajomych, czy też w całości ją Pani wymyśliła? Pytam, bo to bardzo realistycznie napisana książka.

Pomysł na kradzież domu zaczerpnęłam z raportu kryminalnego z brytyjskiej gazety „Daily Mail”. Pewien gang kryminalistów próbował sprzedać dom w Londynie bez wiedzy właściciela, nawet go nie widzieli na oczy. Chciałam tak skonstruować zbrodnię w powieści, by sprawca i ofiara znali się i to całkiem dobrze, ale sobie nie ufali. Oddalająca się od siebie para małżonków była idealna.

Pani ulubioną książką jest Madame Bovary, ale Fiona, bohaterka powieści, nie przypomina Emmy Bovary. Czy Fiona to typowa brytyjska żona z przedmieścia, gotowa zmierzyć z losem i dużo znieść, by w jej ustabilizowanym życiu nie zmieniła się za wiele?

Tak, Fi nie przypomina Emmy Bovary, poza faktem, że obie lubią kupować luksusowe przedmioty do wyposażenia domu. Bram bardziej jest podobny do Emmy, z jego niewiernością i ryzykancką, autodestrukcyjną naturą. Fi jest silną i zdolną kobietą, podobnie jak większość kobiet, które znam i jest bardzo dobrą matką, co zupełnie różni ją od Emmy. Błędy, które popełnia w dalszych częściach książki, wynikają najprawdopodobniej z szokującej sytuacji, w jakiej się znalazła.

Czy Pani prywatny mąż nie ma nic przeciwko temu, by tworzyła Pani takie postacie jak mąż Fiony?

Spytałam go o to i powiedział, że uważa Brama za wspaniałą postać. Odetchnął z ulgą, że nie zamknęłam swojego paszportu i kluczy do naszego domu.

Jak Pani sądzi, co stoi za sukcesem Na progu zła“? Ta powieść miała wielu poważnych konkurentów do nagrody British Book Awards.

Jestem zaszczycona wygraną, bo wśród moich konkurentów byli Ian Rankin i Jo Nesbø. Myślę, że kluczowe znaczenie miał duch czasów, Zeitgeist. Narodowa obsesja na temat posiadania nieruchomości bardzo się nasiliła w chwili, gdy książka się ukazała. Najbardziej jestem dumna ze struktury tej powieści. Chciałam zbudować tę historię w nowy, oryginalny sposób, by nadać temu gatunkowi nowy kierunek. Może właśnie to był ten decydujący czynnik.

Czy Pani życie zmieniło się po otrzymaniu nagrody?

Zapraszano mnie na wiele festiwali, otrzymałam wiele książek do przeczytania i rekomendacji. Ale także ludzie ze środowiska związanego z książkami przestali mnie porównywać z innymi pisarzami i zaakceptowali, że jestem jak Louise Candlish. Nareszcie!

Którą swoją książkę lubi Pani najbardziej?

Bardzo lubię „Na progu zła” i „Zniknięcie Emily Marr”, ale mają ulubioną jest ta następna, czyli „The Other Passenger”. To powieść, którą sama chciałbym wziąć do ręki i przeczytać: efektowna, mroczna i nieco cyniczna, jak film noir.

Czy Pani wydawcy krytykują używanie zdań wtrąconych? Pisze Pani o tym ze szczególnym naciskiem, dlatego pytam.

To poważne pytanie. Kiedyś miałam wydawcę, która nienawidziła moich zdań wtrąconych i kazała swojej asystentce przeczytać całą moją powieść i wszystkie, co do jednego usunąć. Prawie doprowadziła mnie do łez. Ale mój aktualny wydawca nie ma nic przeciwko zdaniom wtrąconym. Wiedzą, że to element mojego stylu.

Nad czym teraz Pani pracuje?

Piszę nową powieść, historię tragedii i zemsty. Znowu próbuję nadać powieści nową strukturę i w związku z tym pisanie nie jest tak łatwe, jak mogłoby być. Podobnie jak moje postaci robię wiele, by utrudnić samej sobie życie.

Czy kwarantanna zmieniła jakoś Pani życie?

Sądziłam, że będę bardziej wydajna podczas lockdownu. Moja trasa promocyjna nowej książki została anulowana, a życie towarzyskie umarło. Jednak okazało się, że pisałam tyle samo słów co poprzednio. Z pewnością więcej czytałam ‒ to była prawdziwa zmiana. Również jadłam znacznie więcej.

Zdalnie rozmawiała Magdalena Mądrzak.

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments

Izabela Frączyk, Jagna Rolska – Kaprys milionera

Nie Kopciuszek, nie erotyk, ale ciekawa historia Bardzo mnie ta książka zdziwiła i jest to kolejny przykład okładki, która...

Potencjał Legimi SA

W pierwszym tygodniu po wprowadzeniu wszystkich obostrzeń w związku z zakupami, odnotowaliśmy w stosunku do tygodnia poprzedzającego ponad 100-procentowy wzrost aktywacji użytkowników...

Sally Hepworth – Teściowa

Czy stereotyp jest prawdziwy? Równie dobrej książki o rodzinie nie czytałem od bardzo dawna. Jej głównymi bohaterkami są tytułowa...

Joanna Jodełka – Córka nieboszczyka

Zbrodnia w rodzinie ze sztuką w tle Nie ma to jak zbrodnia w rodzinie! A jeszcze lepiej, gdy stara...

Historie alternatywne – część 2/2

Za to właśnie kochamy literaturę: sięga, gdzie wzrok nie sięga i podrzuca pomysły, które nie przyszłyby nam do głowy. Co więcej, gdybanie...

Historie alternatywne – część 1/2

Za to właśnie kochamy literaturę: sięga, gdzie wzrok nie sięga i podrzuca pomysły, które nie przyszłyby nam do głowy. Co więcej, gdybanie...

Piotr C. – Gwiazdor

Świat celebrytów, który ogłupia, miażdży i zabija Zazwyczaj książki, które przedstawiają świat celebrytów, są dość płytkie, jakby autorzy nie...

Paulina Świst – Przekręt

Seksowne kobiety, drapieżni mężczyźni i nieprzyzwoicie zdegenerowany świat Ostry seks, ostry język, ostra jazda ‒ tak wydawca reklamuje książki...
0 0 vote
Article Rating
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x