Strona głównaWywiadKomedia i kryminał krążą w moim krwiobiegu

Komedia i kryminał krążą w moim krwiobiegu

WYWIAD Z KATARZYNĄ GACEK

W jednym z wywiadów mówi Pani, że Pani żywiołem są komedia i kryminał…

Tak, zarówno komedia, jak i kryminał, krążą w moim krwiobiegu. Ktoś kiedyś powiedział, że pisze się takie książki, które samemu chciałoby się przeczytać. Myślę, że to właśnie mój przypadek. Wychowałam się na Chmielewskiej, chłonąc jej książki jak gąbka i zaśmiewając się do łez, a teraz w naturalny sposób dążę do tego, żeby przy moich książkach czytelnik również się uśmiechał. Poza tym pisząc tego typu literaturę, sama fantastycznie się bawię. Uwielbiam spuszczać moich bohaterów ze smyczy i patrzeć, co się zabawnego wydarzy. Oczywiście szkielet fabularny buduję bardzo starannie, ale w jego ramach daję postaciom zawsze trochę autonomii, żeby pokazali, na co ich stać. Na przykład w „M jak morderstwo” uwielbiałam pisać dialogi głównej bohaterki, Magdy, i jej przyjaciela Sikory, między nimi zawsze zabawnie iskrzyło.

Pani najnowsza powieść „W jak morderstwo” wpisuje się w bardzo popularny gatunek na polskim rynku, czyli komedii kryminalnych. Jak Pani sądzi, z czego wynika ich popularność? Czy Polacy lubią się śmiać?

O, tak, Polacy lubią się śmiać. Lubią czytać lekką literaturę, oglądać komedie i kabarety, bo kiedy rzeczywistość dookoła nas jest trudna do zniesienia, śmiech staje się najlepszą terapią. Najlepszym przykładem jest ogromna popularność w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych książek Joanny Chmielewskiej.

A Pani co lubi czytać?

Po pierwsze – uwielbiam wracać do książek mojego dzieciństwa. Ostatnio robiąc porządki na półkach, znalazłam „Baśnie z dalekich wysp i lądów”, przepięknie opracowane bajki z najdalszych zakątków świata. To tam pierwszy raz przeczytałam słowo „gazela” i do dzisiaj jest ono jednym z moich ulubionych. „Narzeczony z morza”, „Bajki o wróżkach i czarodziejach”… – co jakiś czas zaglądam do tych książek choćby po to, by poczuć na nowo melodię opowieści, która wydawała mi się, jako dziecku, magiczna. Po drugie, co oczywiste, czytam sporo kryminałów i sensacji. Coben, Geritssen, Nesbo, Lackberg, a ostatnio, jedna za drugą, Karin Slaughter. Z pisarzy polskich najbardziej cenię Chmielarza. Po trzecie – lubię z książek czerpać wiedzę, dlatego co jakiś czas porywam się na opracowania popularnonaukowe, reportaże i biografie. Jestem na przykład pod ogromnym wrażeniem „Od zwierząt do Bogów” i „Homo deus” Harariego, natomiast z reportaży polecam „Służące do wszystkiego” i fantastyczną „Koronkową robotę” o sprawie Gorgonowej.

W jak morderstwo” to Pani pierwsza indywidualna książka, a ma Pani na koncie już wiele tytułów (powieści pisane z Agnieszką Szczepańską czy wspólna książka z Markiem Kamińskim). Czy to duża różnica – pisać z kimś czy samemu?

Wspólne pisanie to temat rzeka. Rzeczywiście, swoją przygodę z literaturą zaczęłam od duetu z Agnieszką Szczepańską. To był fantastyczny czas, bo wspólne pisanie, zwłaszcza książek kryminalnych, niewątpliwie ma swoje plusy. Obie czuwałyśmy nad przebiegiem akcji, co pozwalało na dużo większą precyzję. Jedna kontrolowała proces myślowy drugiej, i dzięki temu udało się uniknąć wielu wpadek i gaf. Schody zaczynały się w momencie, kiedy przystępowałyśmy do pisania. Pogodzić ogień z wodą, czyli dwie różne stylistyki, na poziomie języka jest bardzo trudne. Więc tak jak teraz podczas samodzielnego pisania brakuje mi kogoś, kto pilnowałby ze mną akcji, tak na płaszczyźnie słów wszystko nagle staje się dużo prostsze, kiedy nie trzeba się kłócić o przymiotniki.

Czy Pani bohaterka Magda pojawi się w kolejnym kryminale?

Magda już się nie może doczekać, kiedy znowu wkroczy do akcji. W drugim tomie ponownie będzie zaangażowana w śledztwo i znowu ofiarą mordercy padnie osoba bardzo jej bliska. Więcej szczegółów oczywiście nie zdradzę, ale zapewniam, że moja bohaterka będzie dużo lepiej niż w pierwszej części wykorzystywać swój intelekt oraz intuicję.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
Okładka książki

Stanisław Syrewicz: Niezwykła biografia

Właśnie ukazuje się fascynująca biografia, a właściwie wywiad rzeka, jakiego Stanisław Syrewicz udzielił Jackowi Pałasińskiemu. Opowiedział o swoim absolutnie niezwykłym życiu, w którym dzięki...

Nobel dla pięknoduchów

Literacka nagroda Nobla przypadła w tym roku francuskiej pisarce Annie Ernaux. W uzasadnieniu czytamy, że uhonorowano ją za „za odwagę i chirurgiczną precyzję, z jaką...

PRODUCENCI – ANTOINE BELLO

Ostatnio często się słyszy – „ słowo jest tanie, bez wartości”, papier przyjmie wszystko. I jest w tym sporo racji, ale dziś głównie przekaz...

STARZY LUDZIE NIE ISTNIEJĄ – MAŁGORZATA WĘGLARZ

„Żyjemy w świecie, gdzie wszystko musi dziać się szybko, pędzimy byle dalej, byle lepiej. W naszym świecie starzy ludzie nie istnieją." - cytat z...

Jak smakuje trucizna? Zapytajcie Neil Bradbury

Podtytuł tej książki brzmi: „11 najbardziej śmiertelnych trucizn i historie morderców, którzy ich użyli”. Autor jest profesorem fizjologii i biofizyki. Ma zdecydowanie niekonwencjonalną metodę na szerzenie wiedzy,...

„Czarodziej” Colma Tóibína – opowieść o Tomaszu Mannie

Irlandzki pisarz lubi zajmować się literacko pisarzami, którzy mieli skłonności homoerotyczne i – z uwagi na wymogi czasów, w których przyszło im żyć – ukrywali je. Tak powstała książka...

Literacki roman(s) z Piotrem C.

„Miłość mojego życia poznałem w styczniu. Coś takiego musiało skończyć się nieszczęściem” – tak zaczyna się najnowsza powieść tajemniczego Piotra C., mieszkańca warszawskiej Ochoty....

„One Piece” to najobszerniejsza manga świata. Pewien artysta nietuzinkowo to wykorzystał

Artysta Ilan Manouach sięgnął po „One Piece", najdłużej wydawaną i najobszerniejszą mangę w historii, aby uczynić z niej bohatera swojego nowego projektu. Tym samym...
0
Would love your thoughts, please comment.x