Strona głównaRecenzjaVincent V. Severski - Zamęt

Vincent V. Severski – Zamęt

Pewnie Państwo wiedzą, że tylko kilku SB-ekom nie grozi życie w biedzie za 2 tys. zł. Należy do nich autor książki, który mimo majątku zbitego na literaturze, gdzie tylko może wbija szpile w pisowców. W „Nielegalnych” to jeszcze zaskakiwało, bo nie wiedzieliśmy, kim jest autor. Po wielu latach (tomach) wiemy już, że autor ma serce po lewej stronie i wiara pioniera nigdy w nim nie wygaśnie, więc powtarzanie szpilek w tomie piątym nie bawi (uznaję ciągłość „Zamętu” z poprzednimi). Zalecam nie zwracać uwagi, autor ma już swoje lata (wiek tetryczny).
Inną sprawą, która nie spodobała mi się w „Zamęcie”, jest kolejna autonomiczna struktura w Agencji Wywiadu. Poprzednio był to Wydział Q, a teraz Sekcja, której nieusuwalny Szef z tylniego siedzenia kieruje Agencją. To myślenie ma pochodzenie z radzieckiej magii, to znaczy gdy był kryzys, należało stworzyć strukturę kolegialną, która zajmie się usuwaniem kryzysu poza strukturami oficjalnymi, coś w rodzaju komitetu do zaopatrzenia wsi w sznurek. Czy naprawdę współczesny polski wywiad tak funkcjonuje, pracują w nim dzielni strażacy?
Po trzecie zgłaszam autora do Rady Muzeum Polin – uczynienie bohaterem powieści Greka żydowskiego pochodzenia zapewni nam przyjaźń izraelską.
Wbrew powyższej wyliczance zachęcam Państwa do lektury. Cenię sobie opisaną przez Severskiego kuchnię wywiadu wyżej niż le Carre’a, bo nie żyjemy już w czasach poczty i maszyny do pisania.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments
Okładka książki

Stanisław Syrewicz: Niezwykła biografia

Właśnie ukazuje się fascynująca biografia, a właściwie wywiad rzeka, jakiego Stanisław Syrewicz udzielił Jackowi Pałasińskiemu. Opowiedział o swoim absolutnie niezwykłym życiu, w którym dzięki...

Nobel dla pięknoduchów

Literacka nagroda Nobla przypadła w tym roku francuskiej pisarce Annie Ernaux. W uzasadnieniu czytamy, że uhonorowano ją za „za odwagę i chirurgiczną precyzję, z jaką...

PRODUCENCI – ANTOINE BELLO

Ostatnio często się słyszy – „ słowo jest tanie, bez wartości”, papier przyjmie wszystko. I jest w tym sporo racji, ale dziś głównie przekaz...

STARZY LUDZIE NIE ISTNIEJĄ – MAŁGORZATA WĘGLARZ

„Żyjemy w świecie, gdzie wszystko musi dziać się szybko, pędzimy byle dalej, byle lepiej. W naszym świecie starzy ludzie nie istnieją." - cytat z...

Jak smakuje trucizna? Zapytajcie Neil Bradbury

Podtytuł tej książki brzmi: „11 najbardziej śmiertelnych trucizn i historie morderców, którzy ich użyli”. Autor jest profesorem fizjologii i biofizyki. Ma zdecydowanie niekonwencjonalną metodę na szerzenie wiedzy,...

„Czarodziej” Colma Tóibína – opowieść o Tomaszu Mannie

Irlandzki pisarz lubi zajmować się literacko pisarzami, którzy mieli skłonności homoerotyczne i – z uwagi na wymogi czasów, w których przyszło im żyć – ukrywali je. Tak powstała książka...

Literacki roman(s) z Piotrem C.

„Miłość mojego życia poznałem w styczniu. Coś takiego musiało skończyć się nieszczęściem” – tak zaczyna się najnowsza powieść tajemniczego Piotra C., mieszkańca warszawskiej Ochoty....

„One Piece” to najobszerniejsza manga świata. Pewien artysta nietuzinkowo to wykorzystał

Artysta Ilan Manouach sięgnął po „One Piece", najdłużej wydawaną i najobszerniejszą mangę w historii, aby uczynić z niej bohatera swojego nowego projektu. Tym samym...
0
Would love your thoughts, please comment.x